اعلا ارادهء جناب الهى نمودن است و اين شناخته مىشود به تفكّر در صفات و افعال خدا و مناجات با وى . و بعد از آن ارادهء نفع آخرت است و آن حظّ نفس است . و در خبر وارد شده كه : حقيقت اخلاص آن است كه بگويى : پروردگار من خداست و بعد از آن چنانچه مأمور شده‌اى بر جادهء مستقيم سلوك نمايى از براى خداى عزّ وجلّ و عمل كنى و نخواسته باشى كه از اين راه مدح كرده شوى . خداى عزّ وجلّ فرموده : « وَ ما أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ » « 1 » يعنى مأمور نشده‌اند مگر به آنكه عبادت خدا كنند در حالتى كه خالص گردانيده باشند دين را از براى خدا . و فرموده : « أَلا لِلَّهِ الدِّينُ الْخالِصُ » « 2 » يعنى آگاه باش كه دين خالص از براى خداست . و فرموده : « إِلَّا الَّذِينَ تابُوا وَ أَصْلَحُوا وَ اعْتَصَمُوا بِاللَّهِ وَ أَخْلَصُوا دِينَهُمْ لِلَّهِ » « 3 » يعنى مگر كسانى كه توبه كرده باشند و اصلاح خود كرده اعتصام به خدا نموده باشند و دين خود را خالص گردانيده باشند ( از براى خداى عزّ وجلّ « 4 » . و حضرت أمير المؤمنين سلام اللَّه عليه فرمودند : خوشا حال كسى كه خالص ساخته باشد ) « 5 » از براى خدا عبادت و دعا را . و دل او مشغول آنچه چشمهاى او ديده نشده باشد و ذكر خدا را فراموش نكرده باشد به سبب آنچه گوشهاى او شنيده و دل او غمگين نشده باشد به سبب آنچه به ديگران عطا شده « 6 » . و حضرت امام محمّد باقر عليه السلام فرمودند : خالص نمىسازد بنده‌اى ايمان به خدا را چهل روز - يا آنكه فرمودند : نيكو نمىكند بنده‌اى ذكر خدا را چهل روز - مگر آنكه خداى عزّ وجلّ او را زاهد مىگرداند در دنيا و به وى مىنمايد مرضهاى دنيا و دواهاى

--> ( 1 ) . بيّنه : 5 . ( 2 ) . زمر : 3 . ( 3 ) . نساء : 146 . ( 4 ) . s - عزّ وجلّ . ( 5 ) . ميان پرانتز از a افتاده است . ( 6 ) . الكافي 2 : 16 ح 3 .